شبکه های اجتماعی

  • بله
  • اینستاگرام
  • تلگرام
خبر فوری

چین، الگویی جهانی برای بیابان‌زدایی و توسعه پایدار

  • چین
  • اخبار
۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
۰ دیدگاه

مبارزه با بیابان‌زایی در چین طی دهه‌های اخیر به یکی از برجسته‌ترین نمونه‌های مدیریت کلان محیط‌زیستی در ‏جهان تبدیل شده است؛ الگویی که بر پایه سیاست‌گذاری بلندمدت، نوآوری فناورانه و پیوند نظام‌مند با توسعه ‏اقتصادی شکل گرفته و آثار آن در مقیاس ملی و بین‌المللی به‌وضوح قابل‌مشاهده است‎.‎‏ بر اساس داده‌های رسمی، ‏چین که در شمار کشورهای به‌شدت در معرض بیابان‌زایی قرار دارد، موفق شده حدود ۵۳ درصد از اراضی ‏تخریب‌شده قابل‌احیا را تحت مدیریت مؤثر قرار دهد. افزون بر این، نزدیک به ۲۵ درصد از افزایش پوشش سبز ‏جهانی در سال‌های اخیر به این کشور اختصاص یافته است؛ دستاوردی که در قالب پروژه عظیم‎ ‎سه شمال، ‏به‌عنوان بزرگ‌ترین طرح جنگل‌کاری جهان، محقق شده است‎.‎‏ در عرصه اجرا، چین با تکیه‌بر راهکارهای بومی و ‏نوآورانه، مسیر مهار بیابان را هموار کرده است. در امتداد لبه جنوب‌شرقی صحرای تَنگَر، کارگران با استفاده از ‏موانع مشبک علفی نسل جدید، تپه‌های شنی را تثبیت می‌کنند؛ روشی مکانیزه که نسبت به نسخه‌های سنتی، نیروی کار ‏کمتری نیاز دارد، سریع‌تر اجرا می‌شود و دوام آن به پنج تا شش سال می‌رسد. ریشه این فناوری به دهه ۱۹۵۰ ‏بازمی‌گردد؛ جایی که نخستین‌بار الگوی شطرنجی حصیری برای حفاظت از خطوط راه‌آهن در برابر پیشروی شن ‏ابداع شد. تداوم این رویکردها در نهایت استان نینگ‌شیا را به نخستین منطقه استانی چین بدل کرد که توانست ‏روند بیابان‌زایی را معکوس کند‎.‎‏ این رویکرد صرفاً به احیای زیست‌بوم محدود نمانده، بلکه به موتور محرکه‌ای برای ‏توسعه اقتصادی نیز تبدیل شده است. در منطقه مغولستان داخلی، ضایعات چوبی حاصل از هرس درختان ‏بادشکن به گلوله‌های سوخت زیست‌توده تبدیل می‌شود؛ محصولی که ارزش حرارتی بالا، هزینه تولید پایین‌تر و ‏انتشار کربن کمتری نسبت به زغال‌سنگ دارد. در نینگ‌شیا، تلفیق انرژی خورشیدی با گردشگری بیابانی، اراضی ‏بایر را به دارایی‌های درآمدزا بدل کرده و در گَنسو، کشت گیاهان راهبردی بیابانی به شکل‌گیری بیش از ۱۰۰ ‏شرکت تخصصی انجامیده است. این هم‌افزایی میان محیط‌زیست و اقتصاد، از ویژگی‌های کلیدی الگوی چینی ‏به‌شمار می‌رود‎.‎‏ در سطح بین‌المللی، چین با انتقال نظام‌مند فناوری و دانش فنی، به یکی از بازیگران فعال در ‏مقابله جهانی با بیابان‌زایی تبدیل شده است. این کشور به‌عنوان یکی از امضاکنندگان اولیه کنوانسیون مقابله با ‏بیابان‌زایی سازمان ملل متحد، تجربیات خود را در قالب پروژه‌های مشترک در آسیا، آفریقا و خاورمیانه به ‏اشتراک گذاشته است. از کشت ارقام مقاوم در اراضی شور در آلماتی گرفته تا همکاری با کشورهای عضو ابتکار ‏یک کمربند یک راه، دامنه این تعاملات به‌طور پیوسته در حال گسترش است‎.‎‏ در کنار این اقدامات، چین سالانه ‏ده‌ها متخصص از کشورهای درحال‌توسعه را آموزش می‌دهد.‎‏ تجربه انباشته چین نشان می‌دهد که مقابله مؤثر با بیابان‌زایی نیازمند ترکیبی از سیاست‌های پایدار، ‏فناوری‌های بومی کارآمد، پیوند با توسعه اقتصادی و همکاری‌های بین‌المللی است.