شبکه های اجتماعی

  • بله
  • اینستاگرام
  • تلگرام
خبر فوری

پایش هوشمند بیش از سه‌هزار نقطه پرخطر در منطقه سه‌دره چین

  • چین
  • اخبار برگزیده
  • اخبار
۱۴ شهریور ۱۴۰۵
۰ دیدگاه

چین با راه‌اندازی سامانه چندبُعدی پایش سنگ، سکوی یکپارچه اطلاعات مخاطرات زمین‌شناختی و روش‌های نوین تثبیت و احیای زیست‌محیطی، مقابله با خطر ریزش توده‌های سنگی در منطقه مخزن سه‌دره را تقویت و بیش از سه هزار نقطه دارای خطر بالقوه در این منطقه را شناسایی کرده است. کوه‌های مرتفع، شیب‌های تند و ساختارهای پیچیده سنگی، محدوده مخزن را به یکی از مناطق مستعد وقوع بلایای زمین‌شناختی در چین تبدیل کرده‌اند. مرکز ووهانِ سازمان زمین‌شناسی چین پس از سال‌ها بررسی میدانی و مطالعات فناورانه، سکویی برای پیشگیری و کنترل مخاطرات زمین‌شناختی ایجاد کرده است. این سکو داده‌های مختلف، ازجمله نقشه‌های پایه زمین‌شناسی، فهرست نقاط حادثه‌خیز و اطلاعات پایش و هشدار زودهنگام را در یک محیط یکپارچه گردآوری و تحلیل می‌کند. یکی از پرخطرترین نقاط در استان خوبِی قرار دارد؛ جایی که عمق یکی از شکاف‌های سنگی از ۱۱۰ متر فراتر می‌رود. بیش از ۵۰ شکاف، توده‌ای ناپایدار با حجم افزون‌بر ۳ میلیون مترمکعب ایجاد کرده‌اند. بخش بالایی این توده از سنگ سخت و قسمت زیرین آن از لایه‌های نسبتاً نرم زغال‌سنگ‌دار تشکیل شده و موقعیت آن در مجاورت مسیر اصلی کشتیرانی رود یانگ‌تسه، اهمیت مهار خطر را افزایش داده است. سقوط احتمالی توده در رودخانه می‌تواند موجی ناگهانی ایجاد کند و شناورهای عبوری را به‌شدت به خطر اندازد؛ بااین‌حال، مجموعه اقدامات مهندسی تاکنون پایداری آن را حفظ کرده است. تجهیزات نصب‌شده روی صخره‌ها به‌صورت شبانه‌روزی کوچک‌ترین تغییرشکل‌های سنگی را اندازه‌گیری می‌کنند. داده‌ها هر ساعت جمع‌بندی و به‌صورت لحظه‌ای برای تحلیل و صدور هشدار انتقال می‌یابند. پهپادها و تجهیزات متنوع ماهواره‌ای نیز تأثیر نوسان سطح آب مخزن بر پایداری دامنه‌ها را به‌طور مستمر ارزیابی می‌کنند. متخصصان برای تثبیت توده‌های ناپایدار از کابل‌های مهاری سبک‌وزن استفاده کرده و روشی برای احیای شکاف‌های سنگی با ترکیب میکروارگانیسم‌ها و مواد الیافی پرکننده توسعه داده‌اند. این فناوری مانند کمربند ایمنی از توده‌های سنگی محافظت می‌کند و مشکل دوام پایین سازه‌های حفاظتی سنتی در محیط‌های پُرآب را کاهش می‌دهد. گفتنی‌ست، پایش پهپادی در مقایسه با بازرسی‌های دستی، زمان و هزینه کمتری نیاز دارد و دسترسی به صخره‌های مرتفع و نقاط خطرناک را ممکن می‌سازد. هچنین پهپادها پس از وقوع حادثه و انسداد مسیرهای زمینی نیز می‌توانند بلافاصله به پرواز درآیند و اطلاعات لازم را برای تصمیم‌گیری امدادی فراهم کنند.