چرخش راهبردی هند بهسمت روسیه با بازتعریف سیاست دهلی در حوزه نفت
- هند
با هدف حفظ ثبات اقتصادی و تامین پایدار انرژی در شرایط بیثبات بازار جهانی نفت، هند طی سه سال گذشته سیاست واردات خود را بهطور اساسی بازطراحی کرده و روسیه را به بزرگترین تامینکننده نفت خام کشور بدل ساخته است. هند که سومین واردکننده بزرگ نفت جهان بهشمار میرود، در یک سال اخیر حدود 52.7 میلیارد دلار نفت خام از روسیه خریداری کرده که نزدیک به ۳۷ درصد کل هزینه واردات نفت این کشور را تشکیل میدهد؛ رقمی که در مقایسه با سال ۲۰۲۱، (زمانی که روسیه تنها یکی از چندین عرضهکننده فرعی بود)، نشاندهنده یک جهش راهبردی در سیاست انرژی دهلینو است. این تغییر، ریشه در تحولات جغرافیای سیاسی (ژئوپلیتیکی) و تحریمهای گسترده علیه ایران و ونزوئلا دارد؛ کشورهایی که پیشتر حدود ۱۷ درصد از نفت وارداتی هند، معادل ۴۱ میلیون تُن در سال، را تامین میکردند. حذف این منابع، هند را ناگزیر کرد بهدنبال گزینههای جایگزین باشد. ابتدا کشورهای خلیج فارس این خلا را پر کردند اما پس از آغاز جنگ اوکراین در سال ۲۰۲۲، مسکو به سرعت به گزینهای جذاب و در نهایت به تامینکننده اول هند تبدیل شد. واردات نفت روسیه از حدود ۴ میلیون تُن در سال 2022 به بیش از ۸۷ میلیون تُن در سال 2025 رسید؛ افزایشی کمسابقه که نشان میدهد این انتخاب دیگر صرفا واکنشی کوتاهمدت نیست، بلکه به بخشی پایدار از راهبرد انرژی هند تبدیل شده است. از منظر اقتصادی، این سیاست همچنین صرفهجویی قابلتوجهی را برای هند به همراه داشته است. میانگین تخفیف نفت روسیه در سالهای اخیر بین ۱۰ تا ۱۴ درصد بوده که سالانه حدود ۵ میلیارد دلار کاهش هزینه، معادل ۳ تا ۴ درصد کل صورتحساب واردات نفت، ایجاد کرده است. این صرفهجویی به دولت امکان داده قیمت سوخت داخلی را مهار کرده و فشار تورمی بر مصرفکنندگان را کاهش دهد. افزونبراین، پالایشگاههای بزرگ هند برای نفتهای متوسط و سنگین مانند نفت اورال روسیه بهینه شدهاند و استفاده از آن، بدون نیاز به سرمایهگذاریهای پرهزینه فنی، بازده بالایی در تولید فرآوردههایی چون گازوئیل و سوخت جت ایجاد میکند. به همین دلیل، جایگزینی نفت روسیه با نفتهای سبکتر آمریکا یا آفریقای غربی نهتنها پرهزینه، بلکه از نظر عملیاتی نیز برای هند نامطلوب است.
-
کد خبر 6288-20251227
